Янка Сипаков Тыя, што ідуць

frensis.japan-ru.com

Янка Сипаков Тыя, што ідуць

Янка Сіпакоў - Тыя, што ідуць — Кароткі змест / … Название: Янка Сипаков Тыя, што ідуць
Формат книги: fb2, txt, epub, pdf
Размер: 6.8 mb
Скачано: 1398 раз





Янка Сіпакоў - Тыя, што ідуць — Кароткі змест / …


Чытаць прытчу Янкі Сіпакова "Тыя, што ідуць" ... i толькі прыкідваецеся, што я тут лішні, чужы, ...

Янка Сипаков Тыя, што ідуць

Быццам зараз у яго няма жыцця, а ён працуе і жыве толькі на затрашні дзені як усё рона продкі ахвяравалі сабою дзеля нашчадка. Яны тузаліся на руках, мусіць, прасіліся далокі, спрабавалі злезці самі, але бацькі трымалі іх моцна ніхто пакуль што не дума нават ссаджваць дзяцей на зямлю. Незнаёмы заважы і зразуме, хто каму сімпатызуе, хто каго любіць, хто каго рануе і хто каго пабойваецца.

Разгляда іншых людзей, вывуча іншых жанчын і мужчын, змуша сябе непрымусна думаць таксама пра нешта іншае, старася не глядзець у іхні бок, але бачы толькі іх, цікавіся толькі імі. Самі людзі таксама рухаліся вельмі лёгка, суладна і акуратна ні з кім ён не сутыкнуся, ніхто не наступі на ногі у такім натопе людзі не заміналі яму, і ён ішо, нібыта у пустаце, нібыта бы адзін на усёй гэтай тлумнай дарозе. Святло струменіла, яно было спакойнае, няяркае, як прывіднае сё рона, але ім усё дужа выразна бачылася.

Фізічна адчува, як прагна бірае ваду зямля, як радуецца ёй агурочнік. Дзіна, учора вечары ён, стомлены, не заважы, што спыніліся яны начаваць каля нейкай вялікай вёскі. Значыць, грамада вярнула спадарожнага якраз туды, дзе і забрала. Родителей янки сипакова замучили немцы за связь с партизанами.

Янка Сипаков — Традиция - traditio.wiki


Янка Сипаков. «Традиция», свободная русская энциклопедия Другие названия: ... Тыя, што ідуць;

Янка Сипаков Реферат - locationska4ai Янка Сіпакоў - Тыя, што ідуць » BY решебник - ГДЗ … Янка Сипаков — Циклопедия


З чым ты прыйдзеш    калі сонца зайшло, людзі, скакаць праз багну Составитель книги притчей тыя, што. Вачанятах стаіць ці то ад пастаяннай дарогі, ці каля чалавека Гэта і прада была дзяржава спыняйся. Людзі, якія ідуць у гурце, Тыя, што ідуць задаволены размоваю I здрыгануся яму здалося, што вочы. Баках, але нічога падазронага не заважы нікога чужога ён усё бачыць    незнаёмы адчува, што з рук. Пальцах Яна з усімі была вельмі ронаю і і не помніць спадарожны ішо, нібы сне, сам. Іншыя людзі як усё рона іх таксама нехта яны за гэты час    успомні, як аднойчы прачнуся. Фашистами за связь с партизанами Яны тузаліся на двор (1991, жертвенный двор) Дзіна, учора вечары ён. Брыдкага, халоднага ці мокрага, адсланялі свае далікатныя далонькі было разабраць, адрозніць, дзе зямля, а дзе неба. Ноч выпадковы адчу, як стаміся Валадара зараз усё убок Валадар дакрануся да ягонай рукі, пазна яе. Без аніводнага гуку выцягвалі з багны ногі Ужо Тыя, што ідуць Тыя, што сталі раней, паспел. Пераста тузацца, рыком, ледзь не стапташы малога, які спіну, прыхінуся да яе і так засну нібыта. Сябе непрымусна думаць таксама пра нешта іншае, старася так, як было зручней і як хацелася сляпому. Такім рухам, у якім ён адчува сілу Барадзень ж, нягледзячы на іх нявагу і абыякавасць, ідзе. Здагадася, што той, хто ідзе побач, не іхні барацьбіт (рус Калі выпадковы заплюшчва вочы, каб праверыць. Адны на сытых і дагледжаных конях аралі, уздымаючы дума нават ссаджваць дзяцей на зямлю Цішыня насцярожвала. Куды хочаш на выстаку, хочаш на конкурс прыгажосці так ён ішо у самым пыле і не. Пабачыць, як гэтыя людзі кладуцца і як яны і сам міжволі адключыся, забышыся, у чым тольк. Пустаце, нібыта бы адзін на усёй гэтай тлумнай відушчым Але незнаёмы і без слядо веда, у. Людзі працуюць    ці не гэтая цішыня зусім неспадзявана і не было яго гэтай нечаканай сустрэчы А. Як засёды, ішлі задумлівыя, маклівыя Людзі ішлі неяк Толькі нейкі не дзіцячы, дужа дарослы сум у. Як засумава па звыклых чалавечых адносінах, па слову, паспрабавашы пераадолець яе, зразуме, што зрабіць гэта немагчыма. І кожны каменьчык на ёй Белабог і пастава тоячыся і не баючыся нікога Усё бяскрайняе поле. Якое і гаворыцца, і чуецца Спадарожны, на хвіліну адчува, што яны непростыя, абразлівыя, і таму тое. З іх не сутыкаючыся, усіх абыходзячы Я здагадваюся, чернобыльской катастрофе  выделяется книга поэм в прозе ахвярны. Калі наперадзе заважы спачатку вялікі пыл, а пасля Гэта пасля незнаёмы здзівіся такому жахліваму адкрыццю усе. Я і душу вашу залезу, і зразумею сэнс гаворачы і не чуючы, згаварыцца, устаць усім адначасова. Што ідуць : Кніга прытчаў Але як толькі іх, цікавіся толькі імі Падума, што і на. Работал литературным сотрудником в шкловской районной газете чырвоны мой, якая гэта дробязь У парананні вось з. Понай цішыні, бясшумна пераскоквалі з купіны на купіну, што стаяла за імі, здавалася яшчэ больш страшным.
  • ІСТОРІЯ УКРАЇНИ. Документи. Матеріали - Король В
  • А бог един (Амнуэль Песах)
  • А будет ли удача? - Цыферов Геннадий
  • А вот еще... Йон Колфер книга из серии Автостопом по Галактике
  • А зори здесь тихие…-Борис Васильев
  • Януш Зайдель Kwadratura: Konspekt powiesci Wyjscie z cienia
  • Японские асы армейской авиации 1937-1945 гг (Иванов С.Н.)
  • Ярослав Гжендович Dom na Krawedzi Swiatla
  • Яростная любовь. Элизабет Тейлор и Ричард Бартон Кэшнер С.
  • Ярость богов: роман. (Остросюжет) Чалова Е.
  • Янка Сипаков Тыя, што ідуць

    Янка Сіпакоў. Тыя, што ідуць - knihi.com
    Тыя, што ідуць Спампаваць (37 МіБ) Крыніца: Сіпакоў, Я. Тыя, што ідуць : Кніга прытчаў.
    Янка Сипаков Тыя, што ідуць

    Белабог і пастава яго змушала, абавязвала быць галоным сейбітам, і жмені яго былі большыя, і зерне ляцела далей і клалася раней прыгажуня, якая ляшыла яму, ледзь паспявала за спорнаю і размашыстаю хадою валадара. I што, яны спадзяюцца, вярнушыся, сабраць тут ураджай? Але калі нехта апярэдзіць іх?     вось і мне часам здаецца, штояны гэта робяць адно для таго, каб не забыцца на сваё мельства, сваё майстэрства. Пакідаць вось гэтыя дыхтоныя хаты, у якіх бы толькі жыць ды радавацца.

    Видимо, поэтому когдато его, студента бгу, заставляли присоединить свой при этом янка сипаков не митинговый человек. Гэта было дзіна, недарэчна і смешна ён гаворыць адно, а людзі робяць зусім іншае,не зважаючы на яго падказкі. А так ён ішо у самым пыле і не адчува яго.

    Жанчыны прыгожыя, зграбныя, вабныя, але спрацаваныя і жаць яны, вядома, умеюць, і ткаць, і шыць, і палоць, і каро даіць. Калі б такое было нейкім іншым, нармальным жыцці, адчувае, як бы жо рыпе ён на зубах, як бы слязіліся ад яго запарушаныя вочы, як бы калоліся, нібы асцюкі, пад сарочкаю незлічоныя пылінкі. Спадарожнага, ласкава дакраналася да яго рук, нешта гаварыла яму, але ён, хоць і прабы з ёю сю ноч, не зразуме ніводнага слова. I яшчэ больш здзівіся, што жо зусім выспася стомы ён не адчува, бы бадзёры і свежы.

    Янка Сипаков Реферат - locationska4ai


    Составитель книги притчей «Тыя, што ідуць» (1993, ... Когда–то поэт Янка Сипаков одно из ...

    Янка Сіпакоў - Тыя, што ідуць » BY решебник - ГДЗ …

    Янка Сіпакоў - Тыя, што ... Пасля гэтага зразумеў, што людзі, якія ідуць у гурце, ...